اين هم از مصاحبه با ليونل مسي. مرديم بس كه دوستان نوشتند با مسي مصاحبه كن، با مسي مصاحبه كن! همان طور كه ميدانيد تعداد مخاطبان اين صفحه هر روز دارد از تعداد مخاطبان صفحه اون يارو شترگاو و اين يكي جانور يعني كافه كاغذي بيشتر ميشود. به خاطر همين ما از قبل هم مشهورتر شدهايم. خوشمان آمده است. اين را به ليونل مسي هم گفتيم، گفت اي كاش من هم جاي تو بودم/ با شادماني پر ميگشودم/ ميرفتم از شهر به روستايي... . (امضا: ايادي مشت بر دهان خورده)
ايادي: ليونلهههههههههههههههههههههه مسي!
مسي: قربان تو، تو لطف داري!
ايادي: ليونلهههههههههههههههههههههه مسي!
مسي: آقا شرمنده ميكني!
ايادي: ليونلهههههههههههههههههههههه مسي!
مسي: اه! بابا بسه ديگه! هي ليونل مسي ليونل مسي، خب كه چي؟
ايادي: بياحساس خوب ذوقزده شدم.
مسي: خب باشه، ولي ديگه نه اينقدر!
ايادي: حالا چرا شاكي ميشي؟
مسي: واسه اين كه من ميدونم آخر اين ليونل مسي گفتنها به كجا ختم ميشه ديگه!
ايادي با چشمهايي گشاد: نه!! به كجا ختم ميشه؟
مسي: به مارادونا!
ايادي: اي ول از كجا فهميدي؟
مسي: خجالت بكش!
ايادي: بابا كلي هم دلت بخواد كه ملت با ديدن تو ياد مارادونا بيفتند. والاه!
مسي: آخه اين يعني چي؟ يعني من هر چقدر جون بكنم آخرش بايد ملت رو ياد مارادونا بندازم؟ پس خودم چي؟
ايادي: هان؟
مسي: خب منم دلم ميخواد اسطوره باشم. اين همه جون نميكنم كه آخرش مردم رو ياد مارادونا بندازم كه.
ايادي: هان؟
مسي: به خدا ديگه خسته شدم. آخه اين چه وضعيه؟
ايادي: هااااااااااان!
مسي: تو هيچ حرف ديگهاي نداري؟
ايادي: هان؟
مسي: آقا لطفا بياين اينو بندازين بيرون.
ايادي: نه... ببين! صبر كن، ميخواستم بپرسم احساست از اين كه امسال با بارسا همه تيمها رو درو كردي چي بود؟
مسي: ميخواي چه احساسي داشته باشم؟ خوشحالم ديگه!
ايادي: فقط همين؟
مسي: خب آره!
ايادي: اي بابا! برو خودت رو به دكتر نشون بده. آخه اين ديگه چه جورشه؟ من اگر بودم خودم رو ميتركوندم.
اي خدا چرا شانس رو به يكي نميدي كه قدرش رو درست و حسابي بدونه؟
مسي: ميدوني من با بارسا به هر چي كه ميخواستم رسيدم و حالا ديگه از خدا هيچي نميخوام جز اين كه سال ديگه هم همين روند رو ادامه بديم! اين چيزها هم اصلا به شانس و اين جور چيزها بستگي نداره. لياقت ميخواد!
ايادي: آره جون خودت اصلا به شانس بستگي نداره! وگرنه همين جوريش هم آدم با 169 سانت قد مثل آب خوردن ميشه بهترين بازيكن جهان! آره، آره تو راست ميگي... .
مسي: منظورت اينه كه... .
ايادي: منظورم اينه كه اون نصفه ديگهات رو كه زير زمينه دربيار بيرون به همه نشون بده!
مسي: حالا چته؟ تو چرا يه دفعه با من چپ افتادي؟
ايادي: خودمم نميدونم! ميدوني وقتي با بقيه بچههاي بارسا داشتي دور افتخار ميزدي دلم ميخواست منم در مقام مربي اونجا باشم و با شادماني شما همراه بشم... آه... اي روزگار پست! تا كي با من سر
دشمني داري ... .
مسي: خب اگر بخواي من ميتونم صحبت كنم تو بياي بشي مربي ما، دوست داري؟
ايادي: شوووووووووووخي ميكني!
مسي: خب معلومه!
ايادي: بيادب! خوشت ميياد با روياهاي آدم اين جوري بازي كني؟ اصلا حالا كه اين جوري شد، ال ديه گو!ال ديه گو!
مسي: بسه ديگه! باز اسم اين مرتيكه كوكاييني رو آورد جلوي من!
ايادي: اه؟ تا حالا كه اسطوره بود و... .
مسي: اوني كه اسطوره است منم داداش، نه اون! اسطوره اون ديگه فراموش شده است.
ايادي: تو راست ميگي... .
مسي: داري اذيتم ميكني... .
ايادي: بابا مسي ال ديه گو خودت رو حالا ناراحت نكن... .
مسي: منو بگو كه ميخواستم با تو مصاحبه كنم. حيف كه از نسل سوم اومدي وگرنه ميگفتم بندازنت بيرون.
ايادي همراه با آواز: ال... ديه... گو... .
مسي: مامان!
ايادي: ال... ديه... گو... .